Ein keteerke is ein kwaart van ein oor, zooj unne slummerik den zègge. Det is natuurlik auch waor. Mèr waat kin ein keteerke väör eine impekt höbbe, waat kinse hie in doon of belaeve, laot staon asse ein keteerke te vreug of te laat kumps!
 
As eine ambulance ein keteerke te laat kumptj is ut missjien gans mèt dich gedaon! Bèsse ein keteer te vreug väör de trein, ontmoet se missjien net de leefdje van dien laeve.

In ein keteer kinse hiël get leefdje bedrieve!
Ich koom beväörbeeldj oet ein gezin van twelf: pap, mam en nog vief breurs en veer zusse. Mien vader wirkdje op ‘t Zäödtje” in Nunhem as veredeliër en waas dök op paad nao ziëlandj en de polder, óm mèt boore contracte aaf te sloete en de gewasse te controlere. Mien mooder regeldje thoes ut gezin mèt ein ‘maagd’ as hulp. Det waas waal nuedig mèt zónne bocht jónge.

Zoeas toendertied hiël gewuen waas, haaje we thoes ein gemingdj bedrief: eine haof, tuinbouwlandj mèt proofveldjes van Nunhems, ein paar verkes, get hoonder en later väöl knien.
Die verkes waerdje vètgemèstj en den door slegter Keunke Brune mèt ziene zoon Nölke ter plekke geslachtj en oppe leier gehange. De hoondereier leverdje we aan de eiermien in Remunj en väör de slacht aan Pietje Kierkels vanne Laak. Later fokdje oos pap knien väör vermeerderingsbedrieve en die ginge de ganse waereldj äöver.

D’r waas dus altied werk genóg te doon aan thoes en dao wèrdje de kinjer natuurlik auch bie ingezatte. Väöral  inne vakanties. En as we den in ut veldj bezig wore mèt sla dunne, krotte plökke, boeane oetdoon of keerse plökke, en we gans bezwètj verlangdje nao ut èndj, den zag mam of pap “allei, noch efkes ein keteerke volhaoje den höbbe we ut aaf”.  Mer det keteerke wèrdje al gauw ein half oor of miër,  mer as we den thoes woore kraege we waal limmenaad of soms ein ieske!
 
Vader of mooder stónge den in de late aovendjzón boete aanne hèk om mèt de buure gedeurendje ein keteerke efkes bie te kalle äöver ‘t gedaone werk en wie ut mit de kinjer ging.

Väöl kirklokke slooge vreuger eine kiër per keteer. En zunjes waerdje nao de Hoeagmès,  boete oppe kirktrappe,  in ein keteerke ut dörpsnoets oetgewisseldj väördet de luuj weer nao hoes ginge en den dao get te vertèlle haaje, waat de pestoear neet verteldj haaj.
Ut kirkbezeuk is de aafgelaupe jaore drastisch truukgelaupe , ut Roggels Blaedje en de Streekbode zeen aafgesjaftj en Tante Bet bereiktj auch allang neet miër ederein. 

D’r is dus een groeat gaat gevalle väör ‘t oetwissele van dörpsnoets. Want ut is is neet te doon om al daag effe bie bookhanjel Thea of Gemma inne kefee binne te loupe.
En daorom is ut fantastisch dèt de Roggelse Hermenie Amicitia ut idee haet opgepaktj en oetgewirktj óm weer ein plek te creëren woea de luuj ut Roggels Noets kinne vinje en oetwissele. Det is den waal digitaal mèr zal zeker in ein groeate behoefte kinne väörzeen.
Dus höbtj gae noets dèt gae anges oppe kirktrappe haatj oet wille wissele, steur ut nao ’t Roggels Keteerke! 

Wimmel